İNSAN KUSURUM

RUKİYE ÜSTÜNDAĞ

“Oh be hayat bu işte” diye düşündüm.
Şerefler köyündeki evimin, işimin, yeni hayatımın terasından bakarken.Bir gecede istanbul’da ki hayatıma son noktayı koyarken yaşanmışlıklar ne kadar bana küsmüş olsalarda dönüp arkama bakmadım

Fırçamla, kalemimle isyanlarını çizdim yıllarca. Yetmedi, ben çizdim ama ölümlere yetişemedim, ben çizdim hırsızları doyuramadım , ben çizdim, kazaları engelleyemedim, ben çizdim, açlığa engel olamadım, ben çizdim, açlığa engel olamadım, ben çizdim…

…ve ben ÇİZDİM,ÇİZDİM , ÇİZDİM SONUNDA TEK BAŞIMA KALDIM.BOŞ BİR SAYFA İLE. KENDİMİ,RUHUMU, İNANCIMI,GÜVENİMİ, KALBİMİ GERİ İSTİYORUM.BULMAYI DİLİYORUM.

SATIN ALMAK İÇİN TIKLAYINIZ

CEVAP VER